ارزﯾﺎﺑﯽ روش اﺳﺘﺎﺗﯿﮑﯽ ﻣﻌﺎدل در ﺑﺮآورد ﻧﯿﺎزﻫﺎي ﻟﺮزه اي ﺳﺎزه ﻫﺎي داراي ﺟﺪاﮔﺮ ﻟﺮزه اي در ﻣﻌﺮض زﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎي ﺣﻮزه ﻧﺰدﯾﮏ ﭘﺎﻟﺴﮕﻮﻧﻪ

اﻣﺮوزه اﺳﺘﻔﺎده از ﺟﺪاﮔﺮ ﻟﺮزه اي ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻣﻘﺎوم در ﺑﺮاﺑﺮ زﻟﺰﻟﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ در ﺣﺎل اﻓﺰاﯾﺶ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ در ﺳﺎل ﻫﺎي اﺧﯿﺮ در اﯾﺮان ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﺑﺴﯿﺎري ﺑﺮ روي آن اﻧﺠﺎم ﺷﺪه و ﻧﺘﺎﯾﺞ آن ﺑﻪ ﺻﻮرت دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻞ ﻃﺮاﺣﯽ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﺎي داراي ﺟﺪاﺳﺎز ﻟﺮزه ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ. اﻣﺎ اﯾﻦ آﯾﯿﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﻧﯿﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﻪ آﯾﯿﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي دﯾﮕﺮ داراي ﮐﺎﺳﺘﯽ ﻫﺎﯾﯽ اﺳﺖ، زﯾﺮا در اﯾﻦ آﯾﯿﻦ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ اﺛﺮات زﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎي ﺣﻮزه ﻧﺰدﯾﮏ در ﻧﯿﺎزﻫﺎي ﻟﺮزه اي اﺷﺎره اي ﻧﺸﺪه اﺳﺖ. زﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎي ﺣﻮزه ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻣﺎﻫﯿﺖ ﺗﺨﺮﯾﺒﯽ ﺷﺪﯾﺪ، داراي اﻫﻤﯿﺖ ﺧﺎﺻﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﮕﻮﻧﻪ اي ﮐﻪ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت وﺳﯿﻌﯽ ﺑﺮ روي اﯾﻦ ﻧﻮع رﮐﻮردﻫﺎ و ﺗﺎﺛﯿﺮ آﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﺳﺎزه ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه اﺳﺖ. در اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺳﻌﯽ ﺑﺮ آن اﺳﺖ ﮐﻪ اﺛﺮ زﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎي ﺣﻮزه ﻧﺰدﯾﮏ ﭘﺎﻟﺴﮕﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﺳﺎزه ﻫﺎي ﺟﺪاﮔﺮ ﻟﺮزه اي و ﮐﺎراﯾﯽ روش اﺳﺘﺎﺗﯿﮑﯽ ﻣﻌﺎدل اراﺋﻪ ﺷﺪه در اﯾﻦ آﯾﯿﻦ ﻧﺎﻣﻪ در ﺑﺮآورد ﻧﯿﺎز ﻫﺎي ﻟﺮزه اي ﺳﺎزه ﻫﺎي داراي ﺟﺪاﮔﺮ ﻟﺮزه اي ﮐﻪ در ﻣﻌﺮض زﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎي ﺣﻮزه ﻧﺰدﯾﮏ ﭘﺎﻟﺴﮕﻮﻧﻪ ﻗﺮار دارﻧﺪ، ﻣﻮرد ارزﯾﺎﺑﯽ ﻗﺮارﮔﯿﺮد. ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر از 3 ﺳﺎزه ﻓﻮﻻدي ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ آﯾﯿﻦ ﻧﺎﻣﻪ اﯾﺮان، ﺑﺎ ﺗﻌﺪاد ﻃﺒﻘﺎت 3، 5 و 7 اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻫﺮ ﯾﮏ از ﺳﺎزه ﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش اﺳﺘﺎﺗﯿﮑﯽ ﻣﻌﺎدل و دﯾﻨﺎﻣﯿﮑﯽ ﻏﯿﺮ ﺧﻄﯽ ﺗﺤﺖ زﻟﺰﻟﻪ ﻫﺎي ﺣﻮزه ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﻮرد ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه اﻧﺪ و ﻧﺘﺎﯾﺞ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ.