اهميت وضو و نماز و احكام فقهي آن در بيماران كرونايي

با شيوع ويروس كرونا در كشور و تحميل بار مالي مضاعف بر دولت و ملت، ضرورت تامين مالي فراتر از بودجه كل كشور از طرق ديگر اجتناب ناپذيراست. با وجود اين كه موارد مصرف خمس و زكات مشخص است، تخصيص بخشي از عوايد حاصل از آن دو جهت مبارزه با بيماري كرونا مشروط به اعتبار سنجي آن از منظر شريعت اسلام، معاضدت به منابع مالي و بودجه كشور و در نتيجه كادر درمان در خصوص مبارزه بهتر با كرونا خواهد بود. اين پژوهش با بررسي آيات و روايات و منابع فقهي به دنبال امكان سنجي توسعه دايره مصرف خمس و زكات در اين زمينه مي باشد. با روش توصيفي – تحليلي نتايج حاكي بر آن است كه استفاده بخشي از سهم امام با نظر ولي فقيه و بخشي از عوايد حاصل از زكات با گسترش محدوده في سبيل الله جهت مبارزه با كرونا كه قطعا مصرف مطابق با قواعد مورد تاييد شارع مقدس است، مشروع مي باشد.