دستاوردهاي آموزش مجازي در نظام آموزش عالي: يك مطالعه پديدارشناختي

بحران كوويد-19 به صورت غافل‏گيركننده‏ و در مدت زمان كوتاهي آموزش عالي را متحول ساخته و آموزش به صورت مجازي و مبتني بر فناوري را بر دانشگاه‏ها تحميل كرد. اين تغيير ناگهاني علاوه بر چالش‏ها، دستاوردهايي نيز براي نظام آموزش عالي دارد كه نيازمند بررسي عميق است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش، كيفي است. قلمرو پژوهش را اعضاي هيأت علمي وزارت علوم و فناوري در برمي‏گيرد و با استفاده از روش نمونه‏گيري هدفمند 12 نفر از اعضاي هيأت علمي دانشگاه‏هاي دولتي وزارت علوم، تحقيقات و فناوري جهت انجام مصاحبه عميق انتخاب شدند. جهت تحليل داده‏ها، از چرخه‏ي تجزيه و تحليل اطلاعات كرسول استفاده شد. در نهايت تجزيه و تحليل داده‏ها نشان داد كه مهم‏ترين دستاوردهاي انتقال به آموزش مجازي در حتمي بودن آموزش تركيبي در دوران پساكرونا ، اهميت پيدا كردن محتواي آموزشي ، آشنايي با ابزارهاي نوين تدريس ، اهميت نقش تسهيل‏گري استاد و دانشجومحوري و يكدست شدن سياست‏ها در آموزش مجازي طبقه‏بندي شد. همچنين، توصيه‏هاي اعضاي هيأت علمي در انتقال به آموزش مجازي و آينده آموزش عالي در پساكرونا در مضاميني چون تغيير نگرش مديران ، مستندسازي تجارب دانشگاه‏ها در دوران بحران ، ارتباطات بين‏المللي و بين دانشگاهي ، بسترسازي فرهنگي و تغيير شاخص‏هاي جذب اساتيد استخراج شدند.