تأملي بر زندگاني و نقش حضرت خديجه(س) در گسترش اسلام

آنچه از شرح حال زندگاني حضرت خديجه(س) از منابع مهم تاريخي و روايي به دست مي‌آيد، نشان از شخصيت والاي ايشان در عصر جاهليت و در صدر اسلام دارد. آن حضرت با نگاهي فراتر از عصر و زمان خود، در حالي زندگي مشترك خود را با پيامبر اسلام(ص) آغاز كرد كه جامعه آن روز سرزمين عربستان، از فرهنگ و تمدن دور بوده و زن در جامعه جايگاهي نداشته است. رسول خدا(ص) در ابتداي رسالت، در شرايط سختي به سر مي‌برد به‌طوري كه ياراي اظهار نبوت خويش را نداشت. حضرت خديجه‌(س) به‌عنوان اولين حامي و مونس در تمامي لحظات و موقعيت‌ها از همسر خود پشتيباني كردند به‌طوري كه تمامي اموال و اعتبار اجتماعي خود را در راه مصالح اسلام صرف كردند. بي‌ترديد زنان مسلمان با الگو‌گيري از شخصيت ارجمند و نقش‌هاي مختلف ايشان در عرصه‌هاي ايماني، همسرداري، تربيت فرزند، مديريت در امور، فعاليت اقتصادي و اجتماعي، مي‌توانند در جهت رشد و ارتقاء خانواد و خود، گامي اساسي بردارند. با توجه به اهميت و ضرورت شناخت جايگاه و موقعيت اين بانوي مخلص كه در تكوين بناي اسلام و پيشرفت آن گام برداشتند، در اين مقاله سعي شده تا جايگاه ممتاز و نقش مؤثر و ويژه‌اي كه آن حضرت در دوران حيات خود ايفا كردند، بررسي شود.