راهكارهاي تحقق وحدت اسلامي در سيره علوي(ع)

امروزه با توجه به دشمني‌هاي استكبار با جوامع اسلامي، ضرورت تحقق وحدت اسلامي مسأله اي بديهي است و شيعيان و اهل سنت بايد با الهام از آموزه‌هاي اسلامي، فعاليت‌هاي خود را در اين مسير، جهت دهي كنند. به ويژه شيعيان كه در تمام ابعاد زندگي خود، سيره اهل بيت(ع) را الگوي تمام عيار قرار مي‌دهند، مي‌توانند با تمسك به سيره امامان معصوم(ع) بهترين راهكارها را در جهت تحقق همبستگي با پيروان ساير مذاهب اسلامي برگزينند. البته برخي شيعيان بر اين باورند كه امر وحدت اسلامي با فريضه «تبري» ناسازگار است؛ در حالي كه دشمني با دشمنان خدا مورد اتفاق همه مذاهب اسلامي است. البته مسئله تبري در برخي مصداق‌هاي درون ديني خود با چالش‌هايي مواجه شده است كه اگر به درستي تبيين نشود چه بسا مسألة بديهي وحدت را با مخاطره مواجه مي‌سازد. از اين رو مقالة حاضر، با روش «تحليلي - توصيفي» و با هدف تبيين سازگاري وحدت اسلامي با فريضه تبري، به بررسي مهمترين راهكارهاي ايجاد وحدت اسلامي با بهره‌گيري از سيره علوي(ع) مي‌پردازد. زيرا بررسي سيره تمام امامان شيعه(ع) در اين زمينه در قالب يك مقاله امكان پذير نيست، از اين رو صرفاً با بررسي سيره امام علي(ع) به بيان راهكارهاي تحكيم وحدت اسلامي پرداخته مي‌شود.