شرح صدر رهبران سياسي در سيره علوي

شرح صدر يكي از مفاهيم مهم اخلاقي است كه در قرآن كريم و تعاليم پيامبر(ص) واهل‌بيت(ع) بر آن تأكيد شده است، مسئله شرح صدر و رابطه آن با مديريت از مسائل مهمي است كه از ابعاد و زواياي گوناگون قابل تأمل و توجه مي‌باشد. در اين مقاله با بهره گيري از روش توصيفي-تحليلي شرح صدر در رهبران سياسي بر اساس آموزه‌هاي علوي با بهره گيري از نهج‌البلاغه و ساير متون روايي و تاريخي مورد تحقيق و بررسي قرار مي‌گيرد. هنگامي كه ما درباره شرح صدر در مديريت سخن به ميان مي‌آوريم، مقصود، سعه وجودي انسان است كه با وجود آن، تنگناهاي كار در برابر فرد گشوده مي‌شود. فرد با وجود اين صفت توان بيشتري در درك مصائب و تحمل سختي‌ها و مشكلات پيدا نموده و مي‌تواند در محدوده مديريت خود رسالت و وظيفه محول شده را بخوبي به ثمر برساند. شرح صدر در سيستم‌هاي مديريتي تجليات و ظهورات گوناگوني مي‌تواند داشته باشد. در اين مقاله به اختصار بعضي از آن موارد مورد بررسي قرار مي‌گيرد