شيوه‌هاي برخورد با فساد در سيره علوي

سيرة اميرمؤمنان علي (ع) به عنوان جانشين پيامبر (ص)، امام مسلمين و هادي امت، معيار و مبناي اسلام در پيشگيري از وقوع فساد و تخلف است؛ بر اين اساس در اين نوشتار ابتدا به روش‌هاي پيشگيري آن حضرت از فساد مانند، دادن بينش و آگاهي، ارائه منطقي و مستدل آموزه‌هاي ديني، ارائه الگوي هاي ديني، ترويج رفتاري و عملي ارزش‌هاي ديني، تبيين عوامل تربيت صحيح، موعظه و نصيحت و نظارت پرداخته شده است. سپس شيوه‌هاي برخورد آن حضرت (ع) با فساد در دو روش گفتاري و رفتاري از قبيل، تذكر، اخطار، سرزنش و توبيخ، تهديد، بازخواست و نفرين، عزل كارگزار، كيفر با تازيانه، زندان، تغيير محل جغرافيايي خدمت، اجراي حدود الهي و تخريب خانه كارگزارِ متخلف، بررسي شده است. با توجه به اينكه فساد و تخلف سبب بي‌عدالتي، غارت بيت المال و نا امني در جامعه مي‌شود، روش شناسي و شيوه‌هاي برخورد علي (ع) با فساد و ريشه كن كردن اين پديده خطرناك بسيار ضروري است.