مبارزه با فساد در حكومت علوي

از اهداف بلند انبيا(ع) مي‌توان «برقراري قسط و عدل در جامعه» و «حمايت از محرومان و مبارزه با ستمگران» و «برقراري نظم و انضباط و حاكميت قانون عدل و قانون خدا در جامعه» و «برقراري امنيت فردي و اجتماعي» و «برخورد با عوامل ناامني و فتنه و فساد» و «ايجاد محيطي سالم و سازنده و پاك و شايسته براي رشد استعدادها و فضايل» و «ارتقاي سطح بينش مادي و معنوي جامعه بشري» و «فضاسازي براي عزت و كرامت انسانها و تكامل الهي جامعه» را شمرد. البته، محدود كردن كارايي اديان الهي به بُعد حكومت و برقراري اهداف يادشده، بدون توجه به اهداف معنوي، همان قدر ناروا و ستم است كه محدود كردن مكتب انبيا(ع) به اهداف معنوي و رهبانيت و گوشه گيري و انزواي سياسي. هر دو ديدگاه، انحرافي و ناصحيح و نارواست. ديدگاه حق در باره مكتب انبيا(ع) جامع نگري ميان حيات دنيا و سعادت آخرت و ارتباط دنيا با آخرت و دين با حكومت و برقراري عدالت آميخته با تقوا و فضيلت و معنويت است.بايد اهداف بلند حكومت علوي(ع) را نيز در همين موارد، جست.امام علي(ع) انگيزه خود را از پذيرفتن حكومت، برقراري قسط و عدل و امنيت و دفاع از مظلومان و ستمديدگان و مقابله با ظالمان و ستمگران و تقسيم عادلانه بيت المال در ميان مسلمانان و ايجاد زمينه‌هاي لازم براي رشد و پويايي و عزت و سربلندي جامعه اسلامي و ... عنوان كرده و شهادتش نيز براي تحقق چنين اهداف بلندي بوده است.در اين نوشتار سعي خواهد شد تا گوشه‌هايي از اهداف بلند حكومت علوي(ع) و شرايط و وضعيت و نيازها و شيوه‌هاي مبارزه آن حضرت با مفاسد اجتماعي و سياسي و فرهنگي، بازگو شود و راهكارها و سياستهاي آن حضرت در برخورد با مفاسد گوناگون حكومتي، اداري، اجتماعي و اخلاقي، اقتصادي ارائه گردد و شرايط مطلوب و قابل قبول براي حكومت اسلامي تبيين گردد.