محاسبه تبخير و تعرق واقعي با استفاده ازبيلان انرژي در تصاوير ماهواره اي در دشت اروميه

يكي از پارامترهاي مهم در مديريت منابع آب در بخش كشاورزي، تعيين تبخير و تعرق (ET) و آب مصرفي محصولات كشاورزي است. معمولاً اين پارامتر به دليل مشكلات موجود در اندازه‌گيري مستقيم، بطور غيرمستقيم و بر اساس داده‌‌هاي هواشناسي در ايستگاه‌هاي هواشناسي برآورد مي‌شود. با توجه به ماهيت متغيرهاي هواشناسي و هيدرولوژيكي از قبيل تبخير و تعرق، استفاده از روش‌هايي مبتني بر سنجش از دور كه تغييرات مكاني را در نظر مي‌گيرد، مي‏تواند مطلوب‌تر باشد. الگوريتم توازن انرژي سطح براي زمين (SEBAL) روشي است كه توسط دانشگاه آيداهو در برآورد تبخير و تعرق با استفاده از تصاوير ماهواره‌اي و محاسبه دماي سطح زمين، آلبيدو، تشعشع خالص، شار حرارتي خاك، شار حرارتي محسوس هوا و شار گرماي نهان تبخير و مقاومت آيروديناميكي انتقال حرارت هوا ميسر است. هدف اين مطالعه برآورد تبخير و تعرق لحظه‌اي حاصل از الگوريتم سبال و مقايسه آن با مقادير حاصل از روش پنمن مانتيث در غرب حوضه آبريز درياچه اروميه و در دشت اروميه، با استفاده از تصاوير ماهواره لندست مي‏باشد. در تحقيق حاضر از 12 تصوير ماهواره لندست 8 در طي دوره فصل زراعي سال 1399 استفاده گرديد. مقايسه نتايج حاصل از اجراي الگوريتم سبال با مقدار بدست آمده از روش پنمن مانتيث با استفاده از آماره‌هاي ارزيابي MAD، MSE، RMSE ، MAPE و R كه به ترتيب برابر 052/0، 004/0، 061/0 و 375/0 ميليمتر بر ساعت و 94 درصد مي‌باشند، نشان داد كه مقادير بدست آمده از اجراي الگوريتم سبال همخواني خوبي با تغييرات روش پنمن مانتيث دارد.