روند جمعيتي ايران، تهديدي بزرگ در برابر پيشرفت اسلامي-ايراني

تحولات جمعيتي زيربناي هرگونه برنامه‌ريزي و سياست‌گذاري كلان محسوب مي‌شود كه بر روند پيشرفت جامعه اثر گذار خواهد بود. در سال‌هاي اخير به دليل رواج شهرنشيني و سبك زندگي غربي و اعمال سياست‌هاي تنظيم خانواده نرخ رشد جمعيت با سرعت زيادي كاهش پيدا كرده است و زندگي روستايي و عشايري در حال نابودي است. پيش بيني مي‌شود در صورت ادامه اين روند به زودي جامعه اي سالمند و شهرنشين خواهيم داشت كه تهديدي بزرگ از جهات اقتصادي، سياسي، امنيتي، فرهنگي، علمي و جغرافيايي در مسير پيشرفت ايراني-اسلامي محسوب مي‌شود بنابراين لزوم تجديد نظر در سياست‌هاي جمعيتي ضروري مي‌نمايد. طبق نظريه گذار جمعيتي تحولات جمعيتي تابعي مستقيم از مدرنيته مي‌باشد و در تمامي كشورها به صورت مشابهي رخ مي‌دهد بنابراين به نظر مي‌رسد تا زماني كه نتوان اقتضائات و زير ساخت‌هاي سبك زندگي اسلامي-ايراني را پياده كرد، انتظار تغيير مسير تحولات جمعيتي بي مورد باشد همچنان كه تلاش كشورهاي توسعه يافته براي افزايش جمعيت بي مورد است و اروپاي پير در معرض انقراض نسلي قرار دارد. در پايان ضمن تبيين الزامات و بايسته هاي سياست‌گذاري‌ جمعيتي در كشور، راهبردها و راهكارهايي ميان مدت، كوتاه مدت و بلند مدت به منظور رشد و توزيع مناسب جمعيت كشور پيشنهاد شده است.