لزوم توجه به بخش غير سودجوي سيستم اقتصادي در طراحي الگوي اسلامي ايراني پيشرفت، طراحي شاخص بخش غير سودجوي اقتصاد

يكي از عواملي كه سبب عدم پيشرفت يا پيشرفت اندك يك جامعه مي‌باشد، عدم همكاري و تعاون در بين افراد آن جامعه مي‌باشد. پيشرفت يك جامعه در گرو همكاري و همدلي افراد آن جامعه است. نظريه اقتصاد نئوكلاسيك جريان غالب، تاكيد ويژه‌اي بر مكانيزم بازار دارد؛ اما با وجود آنكه بازار مكانيزم مناسبي براي توليد ثروت است، در مواردي كه در يك جامعه براي پيشرفت نياز به همكاري بين اعضاي جامعه مي‌باشد، اين مكانيزم شكست مي‌خورد. طور كلي يك سيستم اقتصادي را مي‌توان به دو بخش سودجو و غير سودجو تقسيم كرد. اسلام به موازات بازار _بدون آنكه مكانيزم بازار را همچون كومونيست نفي كند_يك بخش غير سودجوي اقتصادي را با ابزارهاي مشخصي، نبين كرده است تا با ايجاد همكاري بين افراد ، جامعه به كارامدترين نتايج دست يابد. از جمله اين ابزارها مي‌توان به وقف و صدقه و ... اشاره كرد. در اين مقاله ابتدا با استفاده از نظريه بازي‌ها نقص مكانيزم بازار نشان داده مي‌شود و سپس نقش ابزارهاي تعديل ثروت اسلام بين مي‌شود. در نهايت يك شاخص جهت نمايش سهم بخش غير سودجوي يك سيستم اقتصادي ارائه مي‌شود.