بررسي تطبيقي ماهيت نفقه اقارب در حقوق ايران در رويكرد سوم و انگلستان

قوانين فقهي اسلام قرن‌هاست كه زوج را ملزم به تأمين نيازهاي فرزندان با رعايت اصول اخلاقي مي‌نمايد.همچنين در حقوق ايران وقتي كه نكاح به نحو صحت واقع شد حقوق و تكاليف زوجين نسبت به يكديگر و نسبت به فرزندان و اقارب اغاز مي شود كه از جمله ي تكاليف مرد پرداخت نفقه به اقارب است،كه قرابت معمولا بر سه گونه است: نسبي كه بر اثر خون يعني تولد يكي از ديگري ويا دونفر ازيك نفر به وجود مي آيد؛ رضاعي كه به سبب شير خوردن ايجاد مي شود و سببي كه در اثر نكاح بين هريك از زوجين با خويشاوندان ديگري حاصل مي شود. در اينجا دونوع اخير به بحث ما به عنوان نفقه خويشاوندان ونزديكان ، ارتباطي نخواهد داشت .زيرا طبق ماده 1196 قانون مدني:در روابط بين اقارب نسبي در خط عمودي اعم از صعودي يا نزولي ملزم به انفاق يكديگرند. در بحث راجع به مفهوم نفقه نزديكان وموارد آن، ماده 1204 همين قانون تصريح مي كند:نفقه اقارب عبارت است ازمسكن والبسه وغذا واثاث البيت به قدر حاجت با درنظر گرفتن درجه استطاعت منفق. قطع نظر از اينكه چه كسي نفقه گيرنده وچه كسي ملزم به انفاق مي باشد؟(ودرمواد1197لغايت 1206 قانون مدني در اين خصوص بحث شده است.) در حقوق كامن لا ، از اقارب ، تنها فرزند مستحق دريافت نفقه از والدين خود مي باشد . قوانيني نيز در رابطه با شرايط انفاق به كودك و نهاد هايي كه در جهت انفاق كودك در اين زمينه فعاليت دارند به تصويب رسيده است مثل : وصول و اجراي ديگر انواع نفقه و قانون حمايت از كودكان مصوب 1995.