نقش آموزش و پرورش در پيشگيري از انحرافات نوجوانان درنظام‌ حقوقي ايران با رويكرد الگوي سوم

نوجواني مهم‌ترين دوره ي زندگي اشخاص است كه اساس‌ شخصيت هر فردي را بوجود مي آورد. شكل‌گيري شخصيت افراد متشكل از دو عنصر دروني و بيروني خواهد بود كه در اين بين خانواده بزرگترين و مهمترين و نقش اساسي و تاثيرگذاري را ايفا مي‌كند. اما گذشته از تأثير مهم خانواده، تمام صاحب نظران بدون هيچ اختلاف نظري، بر اين باورند كه نظام آموزش‌وپرورش در جامعه نقش اثرگذاري در ساختن و پرورش نسل آينده و پيشگيري از انحرافات نوجوانان آن جامعه دارد.از اين رو، در نظام‌هاي حقوقي كشورهاي مختلف دنيا، يكي از راه هاي مهم پيشگيري از انحرافات نوجوانان، برنامه ريزي درست نظام آموزش و پرورش در آن جامعه خواهد بود. به همين دليل يكي از راهكارهاي راهبردي و مهم، نقش آموزش و پرورش درپيشگيري از انحرافات نوجوانان درنظام‌ حقوقي ايران با رويكرد الگوي سوم مي تواند باشد كه در جهت تحقق اهداف پيشگيرانه، حضور پررنگ و پرقدرت و بابرنامه ريزي درست در جهت آموزش معلمان براي برخورد درست با نوجوانان، براي حل مشكلات و پيشرفت تحصيلي و برقراري ارتباط متقابل ميان خانواده و مدرسه مي باشد.