رابطه تعامل معلم- دانش آموز و درگيري تحصيلي با كيفيت زندگي تحصيلي دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر تبريز

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه تعامل معلم- دانش آموز و درگيري تحصيلي با كيفيت زندگي تحصيلي دانش آموزان دختر شهر تبريز انجام گرفت. روش پژوهش توصيفي-همبستگي بود. جامعه آماري شامل دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه آموزش و پرورش ناحيه 3 تبريز بودند كه با روش نمونه گيري در دسترس، 281 نفر انتخاب شدند و پرسشنامه كيفيت زندگي تحصيلي، پرسشنامه درگيري تحصيلي و پرسشنامه تعامل معلم-دانش آموز پاسخ دادند. از روش رگرسيون براي تحليل داده ها استفاده شد. نتايج نشان داد 3/42 درصد از واريانس كيفيت زندگي تحصيلي توسط تعامل معلم- دانش آموز و درگيري تحصيلي تبيين شد.