ارائه راهكارهاي ارتقا فرهنگ آپارتمان نشيني در شهر مشهد با تاكيد بر ناهنجاري هاي موجود در زندگي آپارتماني

ارائه راهكارهاي ارتقا فرهنگ آپارتمان نشيني در شهر مشهد با تاكيد بر ناهنجاري هاي موجود در زندگي آپارتماني

افزايش سريع جمعيت شهر نشين و گسترش افقي شهرها در مناطق پيرامون ، بسياري از جوامع را بر آن داشته است كه توجه به مسكن را به عنوان يكي از اولويت هاي مهم برنامه هاي توسعه خود قرار دهند . به دنبال اين پديده، آپارتمان سازي و آپارتمان نشيني نيز تقريبا بعد از انقلاب صنعتي كه افزايش شتابان جمعيت شهري را به دنبال داشت ، مطرح گرديد. در كشور ما نيزافزايش سريع جمعيت شهر ها و گسترش شهر نشيني در طي دهه هاي اخير از يك سو موجب شده است برنامه ريزان و مديران شهري چاره اي جز رو آوري به آپارتمان سازي نداشته باشند و از سوي ديگر افزايش تقاضا براي مسكن، كمبود زمين و بالا بودن قيمت آن مردم را به سوي زندگي آپارتمان نشيني سوق داده است. وضعيت مسكن در ايران در طي سال هاي اخير، از يك طرف متاثر از تغييـر و تحولات جمعيتي و افزايش طبيعي جمعيت، واز طرف ديگر متاثر از مهاجرت انبوه جمعيت از روستاها به شهرها بوده است. اين فرايند منجر به اين شده است كه تقاضا براي مسكن در شهر هاي بزرگ ابعاد وسيع تري پيدا كند اما زندگي اپارتماني داراي روابط اجتماعي و همچنين فرهنگ زندگي متفاوتتري نسبت به زندگي در منازل ويلايي است كه اين تفاوت ها در فرهنگ زندگي اپارتماني و عدم توجه و اطلاع از ان باعث بروز دوگانگي هايي در زنذگي ساكنين گرديده است كه در اين پژوهش به بررسي اين عوامل و ارايه راهكارهايي جهت ارتقائ اين فرهنگ بوده ايم.