تاثير روانشناسي بازآفريني باغ ايراني در طراحي مجتمع مسكوني

با سپري شدن قرن ها و دگرگون شدن فرم زندگي بشر، محيط سبز و طبيعت همان‌گونه به مانند عنصري جدايي ناپذير از زندگي بشر به‌شمارآورده مي شود. عنصري كه هميشه در دوران زندگي بشر، تاثيرگذار و اساسي بوده است. مقصود از طراحي با رويكرد باغ ايراني بهره گيري از اين قواعد و قدرت تاثيرگذاري مثبت آن بر روي واكنش‌ها و روحيات ساكنين مجتمع مسكوني مي باشد.بدين سان با توجه به نياز ساكنين به محيط هاي سبز سبب گذراندن اوقات فراغت، تفريح و نيز تعاملات اجتماعي از يك جهت و وسعه، و پيشرفت فضا جهت پاسخگويي به خواسته هاي ذكرشده از جهتي ديگر، نياز بررسي شاخصه ها و خصوصيت فضاي سبز (باغ ايراني) نمايان مي كند. در اين پژوهش سعي شده است با مطالعه نقش، ارج و مقام باغ هاي ايراني در نظم‌ و ترتيب محيط هاي قابل سكونت، با زنده-سازي ماهيت و زيباسازي فضاي كالبدي زندگي، شناختي از شكوه باغ ها در ساماندهي دورنماي مسكوني بدست خواهد آمد. اميد است كه طرحي براي توجه بيشتر در نيل به حفظ و محافظت از باغ هاي زيبا و ماندگار ايران و شناساندن ايده اي جديد از باغ ايراني فراهم گردد. روش تحقيق پژوهش حاضركيفي و به لحاظ نوع هدف توصيفي–تحليل است و در اين راستا شيوۀ گردآوري اطلاعات بصورت مطالعات كتابخانه اي بوده است. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان مي دهد ساكنان برخوردار از محيط مطلوب و واجد فضاى سبز طراحى شده، ديدگاه مثبت و احساس تعلق بيشترى نسبت به محيط خود داشته اند.