تاثير معنويت محيط كار بر تعهد سازماني و نقش ميانجي اعتماد سازماني به روش مدلسازي معادلات ساختاري حداقل مربعات جزئي PLS SEM

هدف: اين تحقيق با هدف بررسي تاثير معنويت محل كار و ابعاد آن با تعهد سازماني و ميانجي گر اعتماد سازماني صورت گرفته است. روش: جامعه آماري اين تحقيق كاركنان دانشگاه مازندران است، كه تعداد آنها حدود 300 نفر؛ و حجم نمونه 169 نفر بود كه با استفاده از فرمول كوكران و به روش نمونه گيري طبقه اي انتخاب شدند و در نهايت 206 پرسشنامه جمع آوري گرديد. براي گردآوري داده ها به ترتيب از پرسشنامه استاندارد استفاده شده است. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش معادلات ساختاري با نرم افزار SmartPLS و SPSS استفاده گرديد. يافته ها: در اين پژوهش مشخص شد با افزايش ميزان معنويت محل كار و اعتماد سازماني كاركنان، ميزان تعهد آنان افزايش مي يابد. نتيجه گيري: هم چنين با توجه به نتايج حاصل از فرضيه هاي اصلي مشخص شد كه معنويت محل كار بر تعهد سازماني و ميانجي گري اعتماد سازماني تاثير مثبت و معناداري وجود دارد. به علاوه نتايج حاصل از فرضيات فرعي نشان دهنده اين بود كه ميان ابعاد معنويت محل كار (كار معنادار، احساس همبستگي اجتماعي و همسويي با ارزش هاي سازمان) با تعهد سازماني رابطه مثبت و معناداري وجود دارد.