بررسي رابطه دوسو تواني سازماني بر عملكرد كاركنان با نقش تعديلگر ميزان استفاده از فناوري اطلاعات

دوسو تواني سازماني به عنوان يك سازه جديد مديريتي مطرح شده است. اين مفهوم در حال ورود به حوزه هاي مختلف مديريتي است. رسيدن به دوسوتواني سازماني بديهي و كم اهميت نبوده و سازمان ها تمايل دارند بين دوسوتواني و تغييرات آينده سازمان نوعي تعادل برقرار سازند. پژوهش حاضر در پي تبيين رابطه دوسوتواني و عملكرد سازماني و بررسي نقش فناوري اطلاعات به عنوان متغير تعديلگر بوده است. اين تحقيق با استفاده از مدل سازي معادلات ساختاري و با تكيه بر ضرايب رگرسيوني بكار گرفته شده است. نمونه موردمطالعه 250 نفر از كاركنان بوده اند كه با استفاده از فرمول كوكران محاسبه شده است. نتايج مدل سازي معادلات ساختاري نشان داد كه تاثير دوسوتواني بر عملكرد سازماني در سطح 99 درصد قابل تعميم است و ميزان استفاده از فناوري اطلاعات به عنوان يك متغير تعديلگر داراي نقش معنادار در سطح 90 درصد است.