يكپارچه‌سازي مديريت احياي محلات تاريخي

امروزه يكي از مشكلات موجود در مسير احياي محلات تاريخي ايران، ناهماهنگي فعاليت‌هاي طرفين درگير در امر احياي چنين بافت‌هايي مي‌باشد. براي كاهش خسارات مالي، زماني و نيروي انساني، مي‌توان به مديريت يكپارچه كه در آن سياستي واحد نقش هماهنگ‌كننده عملكرد طرفين درگير را دارد، به عنوان يك راه‌حل انديشيد. بنابراين مقاله پيش‌رو، در حيطه مقالات كاربردي و با استراتژي تفسيري- كيفي به آسيب‌شناسي مديريت موجود محلات تاريخي بر مبناي مهم‌ترين مسائل حاكم بر فرايند احيا، چگونگي نقش‌آفريني گروه‏هاي درگير در آن و نوع تعريف زمان در مراحل آن فرايند و همچنين نهاد سياست‌گذار براي مديريت اين فرايند در ايران پرداخته است و در نهايت با تعريف مجدد سلسله‌مراتب مديريت محلات تاريخي و ارائه راهكارهايي براي رفع نواقص موجود در فرايند احيا براي ايجاد هماهنگي مي‌پردازد. به‌عنوان نتيجه نيز مراحل لازم براي پياده‌سازي مديريت يكپارچه در محلات و بافت‌هاي شهري تاريخي به‌صورت تعريف صحيح نهاد مدريتي تحت مفهوم مديريت واحد براي مديريت محلات و بافت‌هاي تاريخي؛ ايجاد مفهوم مشاركت حداكثري ذي‌نفوذان و ذي‌نفعان احيا در اداره فرايند احيا؛ شركت دادن تمام طرفين در ايجاد سياست و برنامه احيا؛ و در نتيجه پياده‌سازي مديريت يكپارچه براي احياي محلات تاريخي با به‌كارگيري سياست گذاشته‌شده به‌عنوان عنصر هماهنگ‌كننده، تعريف مي‌گردد.