ارزيابي تأثير كيفيت فضاهاي عمومي بر ميزان حضور پذيري اجتماعي بانوان در فضاهاي شهري (نمونه موردي خيابان 45 متري و 30 متري شهر قدس)

زنان در گذشته و در اكثر جوامع، تنها محدود به حوزه خصوصي بودند و اجازه حضور و فعاليت در حوزه عمومي را نداشتند. در نتيجه حوزه عمومي، حوزه اي مردانه تلقي مي شد و حضور زنان در آن يك استثنا به حساب مي آمد. ليكن با تغيير روابط و نقش ها و به تبع آن تغيير در گفتمان جنسيتي؛ زنان توانستند به عرصه عمومي وارد شده و به فعاليت در آن بپردازند. هدف از انجام چنين پژوهشي ارزيابي تأثير كيفيت فضاهاي عمومي بر ميزان حضور پذيري اجتماعي بانوان در فضاهاي شهري (نمونه موردي خيابان 45 متري و 30 متري شهر قدس) است.براي نخستين بار از روش بهترين بدترين (BWM) كه يك روش ابداعي سال 2015 و آخرين روش از سري روش هاي تصميم گيري چندمعياره (MCDM) است استفاده شد.تطابق بسيار خوب اين روش با روش تحليل شبكه اي ANP)) و نتايج استوارتر اين روش منتج به نتايج بسيار خوبي گرديد.نتايج روش بهترين بدترين ، ذاتا سازگار است و نشان داد كه عدم درك و رعايت حقوق عابران پياده از جانب رانندگان ، و توقف افراد مزاحم در مسيرهاي پياده و عدم وجود گشت منظم و مداوم نيروي انتظامي و هجوم اتومبيل و تداخل حركت سواره در رتبه هاي اول تا سوم علل مهم و تاثيرگذار بر كيفيت فضاهاي عمومي بر ميزان حضور پذيري اجتماعي زنان در شهر قدس گرديده است.