نگرش معلمان نسبت به مولفه هاي تدريس اثربخش و رابطه آن با عملكرد تحصيلي دانش آموزان ( مطالعه موردي: دبستان هاي (دوره دوم) شهرستان بويين مياندشت)

هدف از اين پزوهش نگرش معلمان نسبت به مولفه هاي تدريس اثربخش ورابطه ي آن بر روي عملكرد تحصيلي دانش آموزان است. اين پژوهش از حيث هدف كابردي و از حيث روش آميخته ي (كمي _كيفي) است. جامعه آماري اين پژوهش آموزگاران مقطع ابتدايي (دوره دوم) شهرستان بويين مياندشت هستند كه در سال 1399 مشغول به تدريس بوده اند. نمونه ي به صورت هدفمند و در دسترس آن 34 نفر از آموزگاراني است كه به آنها پرسشنامه تدريس اثربخش(اسلاميان و همكاران، 1393) داده شده است. روايي اين پرسشنامه توسط اساتيد دانشگاه و متخصصان اين حوزه تاييد و پايايي آن نيز توسط آزمون آلفاي كرونباخ بالاي 80 درصد تاييد شده است. براي جمع آوري داده هاي كيفي از 15 نفر از معلمان در دسترس مصاحبه ساختاريافته انجام گرفت و به صورت كيفي تجزيه و تحليل شد. براي تحليل داد هاي كمي از نرم افزار spss20 در دو سطح آمار توصيفي و استنباطي مانند توزيع فراواني، درصد و آزمون رگرسيون چندگانه استفاده شده است. در نتيجه اين پژوهش، نگرش معلمان به مولفه هاي به طور كلي بالا ارزيابي ميشود. پرسشنامه تدريس اثربخش با عملكرد تحصيلي همبستگي بسيار بالاداشته و داراي ضريب تعيين 0.97 براي تعيين متغير وابسته( عملكرد تحصيلي ) هستند مولفه هاي تدريس در كلاس و مدريريت در كلاس نيز با عملكرد تحصيلي داراي رابطه رياضي بوده و قادر به پيشيبني آن هستند.