مقايسه سازگاري اجتماعي، سرمايه روانشناختي و الگوهاي شخصيتي دانش آموزان با و بدون اضطراب اجتماعي

هدف از تحقيق حاضر مقايسه سازگاري اجتماعي، سرمايه روانشناختي و الگوهاي شخصيتي دانش آموزان با و بدون اضطراب اجتماعي بود. روش پژوهش حاضر پس رويدادي (علّي- مقايسه اي) مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش را كليه دانش آموزان مقطع دبيرستان شهر اردبيل در سال 1401- 1400 تشكيل شده است. روش نمونه‌گيري اين پژوهش به صورت در دسترس بود. به اين صورت كه از بين دانش آموزان دچار اضطراب اجتماعي تعداد 60 نفر انتخاب شدند و به همان ميزان نيز از بين افراد دانش آموزان عادي انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه هاي سازگاري اجتماعي واينلند، الگوي شخصيتي آيزنك و اضطراب اجتماعي ولز بود كه پس از تكميل داده هاي بدست آمده، با استفاده از تحليل واريانس چند متغيره (MANOVA) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و نتايج پژوهش نشان داد كه بين مهارت‌هاي ارتباطي، مهارت‌هاي زندگي روزمره، مهارت‌هاي اجتماعي شدن و مهارت‌هاي حركتي در افراد با و بدون اضطراب اجتماعي تفاوت معني داري وجود دارد و مهارت‌هاي ارتباطي، مهارت‌هاي زندگي روزمره، مهارت‌هاي اجتماعي شدن و مهارت‌هاي حركتي در بين افراد بدون اضطراب اجتماعي بيشتر از افراد با اضطراب اجتماعي مي‌باشد و (اميدواري، تاب آوري، خوش بيني، خودكارآمدي) متفاوت است. نتايج نشان مي دهد كه (اميدواري، تاب آوري، خوش بيني و خودكارآمدي) در دانش آموزان بدون اضطراب اجتماعي بيشتر از دانش آموزان با اضطراب اجتماعي است و نتايج نشان مي دهد كه بعد روان رنجورخويي در افراد با اضطراب اجتماعي بيشتر از افراد بدون اضطراب اجتماعي مي باشد همچنين در مقابل ميانگين ابعاد (روان رنجورخويي، برون‌گرايي و توافق) در افراد بدون اضطراب اجتماعي بيشتر از افراد با اضطراب اجتماعي مي‌باشد و ابعاد وظيفه‌شناسي و گشودگي به تجربه بين دو گروه تفاوت معني داري وجود ندارد. در نتيجه قابل بيان است كه سازگاري اجتماعي، سرمايه روانشناختي و الگوهاي شخصيتي تأثير مثبت معناداري بر كاهش اضطراب اجتماعي داشته و مي‌تواند به عنوان برنامه‌هاي آموزشي موثر مورد توجه روانشناسان و مشاوران باشد.