رابطۀ هوش هيجانى با راهبردهاى مقابله با استرس در دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد كرمانشاه در سال 1400-1399

پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطۀ هوش هيجاني با راهبردهاي مقابله با استرس در دانشجويان انجام شد. اين پژوهش يك مطالعۀ كاربردي، كمي، توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري همه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد كرمانشاه در سال تحصيلي1400-1399 بود كه به روش نمونه گيري طبقه اي نسبي 117 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار پژوهش، مقياس هوش هيجاني برادبري وگريوز (2004)، كمالگرايي چند بعدي تهران (2007) و سبكهاي مقابله با استرس اندلر و پاركر (1990) بود. براي تحليل داده ها از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون استفاده شد. يافته ها نشان داد نمرۀ كل هوش هيجاني با راهبرد مقابله ايي مسأله مدار و راهبرد هيجان مدار رابطۀ مثبت و معنا‌داري داشت اما با راهبرد اجتناب مدار رابطۀ معنا‌داري نداشت. تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد از بين مؤلفۀ هاي هوش هيجاني، مؤلفۀ خودمديريتي قادر به پيش بيني راهبرد مسأله مدار و همينطور مؤلفۀ خودمديريتي و مؤلفۀ مديريت رابطه قادر به پيش بيني راهبرد هيجان مدار و در نهايت مؤلفۀ خودمديريتي و مؤلفۀ آگاهي اجتماعي نيز قادر به پيش بيني راهبرد اجتناب مدار بودند.