بررسي تأثير آموزش همدلي بر باورهاي خودكارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان دختر شهرستان اسلامشهر

پژوهش حاضر با هدف تعيين تأثير آموزش همدلي بر خودكارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان دختر شهرستان اسلامشهر انجام شده است. روش پژوهش شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل بوده و جامعه آماري شامل تمامي دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوره دوم شهرستان اسلامشهر در سال تحصيلي 98-1397 بود. تعداد 226 نفر به صورت نمونه گيري دردسترس انتخاب شدند؛ از اين تعداد بعد از اجراي ابزار پژوهش 50 دانش آموز به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند كه در قالب دو گروه 25 نفري كنترل (25نفر) و آزمايش (25 نفر) بصورت تصادفي ساده جايابي شدند. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه همدلي نوجوانان (وزن و همكاران، 2015) و خودكارآمدي دانش آموزان (شوارزر و جروسلم، 2014) استفاده شد. همچنين، براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار spss نسخه 22 استفاده شد. يافته هاي حاصل از تحليل آزمون كواريانس نشان داد آموزش گروهي مبتني بر همدلي بر خودكارآمدي تحصلي دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان اسلامشهر مؤثر بوده است. بنابراين، مي توان استدلال كرد كه فراهم آوردن تجارب موفقيت آميز از طريق آموزش همدلي توسط پژوهشگر براي دانش آموزان گروه آزمايش موجب تقويت روحيه خودكارامدي تحصيلي آن ها شده است.