تحليل محتواي كتب درسي مطالعات اجتماعي نظام آموزشي ايران از منظر پرداخت به مؤلفه هاي سواد اجتماعي

هدف اصلي اين پژوهش بررسي مفهومي جديد در عرصه تربيت شهروندي به نام سواد اجتماعي در محتواي كتاب هاي مطالعات اجتماعي نظام آموزشي كشور در سال 1400-99 است. در سال هاي اخير مفهومي با نام سواد اجتماعي مطرح شده كه پيش نياز تربيت شهروندي عنوان مي شود. سواد اجتماعي شامل يادگيري مجموعه اي از مهارت هاي اجتماعي و گسترش دانش اجتماعي براي فهم مسائل مختلف اجتماعي است كه شهروندان بايد در زندگي خود به آنها توجه كنند. در اين مقاله محتواي كتاب هاي مطالعات اجتماعي دوره ابتدائي و دوره متوسطه اول و دوم در 10 جلد و به مجموع 1449 صفحه طبقه بندي و به سه بخش متن، تصوير، و فعاليت ها تقسيم شد، سپس شاخص هاي ويژه سواد اجتماعي در اين سه بخش تحليل شد. نتايج كلي تحليل محتوا بدين صورت بود كه مؤلفه ي روحيه همياري و همدلي با ديگران، با فراواني 104 و 93/8 درصد، مؤلفه ي مهارت مربوط به برقراري ارتباط با ديگران با فراواني 83 و 13/7 درصد و مؤلفه احترام به آداب و سنن ملي، محلي و مذهبي با فراواني 71 و 09/6 درصد بيشترين ميزان فراواني را داشته اند.