تاثير خط مشي هاي دولت بر تصميمات بهينه زنجيره هاي تامين حلقه بسته با در نظر گرفتن ملاحظات محيط زيستي

The Impact of Government Policies on Optimal Decisions of Closed-loop Supply Chains Considering Environmental Considerations

امروزه پيامدهاي رشد اقتصادي و آلودگي محيط زيست به دغدغه مشترك براي فعالان محيط زيست، مشتريان و متعاقبا مديران سازمانها تبديل شده است. در سال هاي اخير با توجه به مشكلات جدي ناشي از آلودگي هاي زيست محيطي، دولت-ها با ارائه طرح هاي تشويقي و بازدارنده درصدد اعمال ضوابطي براي توليد محصولات سبز برآمدند كه اين امر نقش مهمي در راستاي تحقق اهداف توسعه پايدار ايفا كرده است. در عصر كنوني كه چرخه عمر محصولات هر روز كوتاه تر ميشود، قوانين دولتي جديد و قوانين سبز كه به بازگرداندن و از رده خارج كردن مواد زائد و ديگر مواد خطرناك مربوط است نيز، مديران را ملزم به توجه بيشتر به فرايند مديريت زنجيره تأمين حلقه بسته نموده اند. در اين تحقيق مجموعه اي از زنجيره هاي تامين حلقه بسته را كه بخشي از آنها محصول سبز و ساير آنها محصول غير سبز توليد ميكنند، در نظر گرفته ايم. با توجه به سياست هاي گذاشته شده توسط دولت يعني طرح تعرفه مستقيم و طرح مجوزهاي قابل تجارت ، بين اين زنجيره هاي تامين رقابت ايجاد ميشود. به منظور ارزيابي تعاملات بين زنجيره هاي تامين و دولت از رويكرد استكلبرگ استفاده شده و روي آن تحليل حساسيت انجام گرفته است. ما با بررسي نقش دولت، تاثير سياست هاي دولتي را روي تصميمات بهينه ي اعضاي اين زنجيره هاي تامين و تعادل بين انواع محصولات سبز و غير سبز در راستاي كاهش مخاطرات محيط زيستي مورد بررسي قرار داده ايم. نتايج نشان ميدهد با اينكه هر دو طرح دولت تعادل بازار را بين زنجيره هاي تامين سبز و غيرسبز برهم ميزنند، اما ميزان دخالت دولت در طرح تعرفه ي مستقيم بيشتر از طرح مجوزهاي قابل تجارت ميباشد. اين مسئله شامل ذي نفعاني از جمله دولت، زنجيره هاي تامين، مصرف كنندگان و محيط زيست ميباشد كه اين طرح ها سطوح رضايت مختلفي را براي آنها بوجود مي آورند. در نتيجه طرح مناسب، بايد با توجه به تاثيرات مورد نظر ذي نفعان انتخاب شود.