توسعه سازوكار تقسيم‌كار ملي براي آغاز فرايند اجراي الگوي پيشرفت

شتاب تحولات در عرصه‌هاي تمدني علمي، سياسي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي موجب شده است كه دستيابي به پيشرفت، يك فرايند از پيش طراحي شده مبتني بر آينده‌پژوهي مشاركتي باشد. در فرايند پُرچالش و سخت‌گذار، فرصت‌ها و موجودي‌هاي كشورها به اندازه‌اي نيست كه با ميل خويش حركت كنند و به سرمنزل مقصود نائل شوند. افزون بر اين، تمامي الزامات مسير پيشرفت در آنِ واحد و در يك برهه مشخص، اهميت و اولويت هم‌تراز و هم‌اندازه ندارند. يك معيار، ايده و سازوكار قابل توصيه براي همه ملت‌هاي خواهانِ پيشرفت اين است كه از سرمايه‌ها و منابع تمدني علمي، اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و نمادين خود با حداكثر كارايي و اثربخشي، بهره‌برداري كنند. چنين توصيه‌اي براي جمهوري اسلامي ايران، ورود همه دارايي‌ها و داشته‌هاي تمدني مادي و معنوي در فرايند پيشرفت است. در اين مقاله، با رويكرد ارشادي مثبت‌گرا و استفاده از اسناد و تجارب و كاربست تفكر سيستمي، سازوكاري براي تقسيم ‌كار ملي براي شروع فرايند اجراي الگوي اسلامي ايراني پيشرفت، توسعه داده شده است. با استناد به سرنوشت اسناد ملي موجود، بدون تمهيد دقيق و قابل پايش شرايط، اقدامات و تدابير، حركت در چارچوب الگوي موجود، دشوار يا حتي غيرممكن، خواهد بود. بر اساس اين پژوهش، الگوي اسلامي ايراني پيشرفت به‌ مثابه يك «سيستم جامع»، بايد اولاً به چندين «سيستم»، «زيرسيستم» و «فعاليت» معني‌دار تجزيه و تقسيم شود، ثانياً نهادهاي ملي «اصلي» و «همكار» متولي اجراي هر يك از سيستم‌ها، زيرسيستم‌ها و فعاليت‌ها تعيين شود، ثالثاً يك «جدول زماني منعطف» براي اجراي هر يك از فعاليت‌هاي اجرايي، پايش و گزارش عملكردها طراحي و مستقر شود.