فاصله شواهدي جانشيني براي فواصل اطمينان و اعتبار

Evidence interval as a substitute for confidence and credible intervals

يكي از روش هاي معتبر در بين آماردانان براي تبيين و تفسير جوامع، استفاده از تخمين فاصله اي براي پارامترهاي مورد بررسي است. از اين رو در اين مقاله ضمن معرفي روش هاي بدست آوردن تخمين فاصله اي، آنها را توسط چند مثال مورد مقايسه قرار مي دهيم. براي معرفي روش هاي مرسوم مي توان به روش بيزي، روش كلاسيك و روش نوين شواهدي اشاره كرد. واضح است كه در هر روش مفروضات مخصوص خود را بايد در نظر گرفت. مثلا در روش بيزي فرض بر اين است كه پارامتر مورد بررسي تصادفي بوده و داراي تابع احتمال است. در روش كلاسيك فرض بر اين است كه دقيق ترين فاصله اطمينان حاصل شود، يعني فضاي نمونه هم بايد در نظر گرفته شود. اما در روش شواهدي از اصل درستنمايي تبعيت مي كنيم كه فقط به مشاهدات بستگي دارد. در پايان با استفاده از تكنيك شبيه سازي مونت كارلو اين سه مقوله را با ارزيابي احتمال پوشش پارامتر واقعي مورد ارزيابي قرار مي دهيم.

One of the valid methods among statisticians to explain and interpret societies is to use interval estimation for the investigated parameters. Therefore, in this paper, while introducing the methods of obtaining interval estimation, we compare them by means of some examples. To introduce conventional methods, we can refer to the Bayesian method, the classical method, and the new evidence method. It is clear that each method has its own assumptions. For example, in the Bayesian method, it is assumed that the investigated parameter is random and has a probability function. In the classical method, it is assumed that the most accurate confidence interval is obtained, that is, the sample space should also be considered. But in the method of evidence, we follow the likelihood principle, which depends only on observations. In the end, using the Monte Carlo simulation technique, we evaluate these three methods by evaluating the probability of covering the real parameter.