تحليل و ارزيابي زيست پذيري شهري در شهرهاي متوسط اندام (مطالعه موردي: شهر ايذه)

Analysis and evaluation of urban livability in medium sized cities (Case study: Izeh city)

امروزه رويكردها و مفاهيم گوناگوني براي رفع مشكلات شهرها مطرح شده است كه زيست پذيري شهري از جديدترين مفاهيم مطرح‌شده در ارتباط با برنامه‌ريزي شهري مي‌باشد. زيست‌پذيري اشاره به درجه تأمين ملزومات يك جامعه بر مبناي نيازها و ظرفيت‌هاي افراد آن جامعه دارد. شهر زيست‌پذير فقط شامل برآورده كردن نيازهاي فيزيكي نيست بلكه هدف اصلي آن، احساس رضايت عموم شهروندان از شهر است. در پژوهش حاضر هدف تحليل و ارزيابي زيست پذيري شهري در شهر متوسط اندام ايذه مي‌باشد. نوع پژوهش كاربردي و روش آن، توصيفي– تحليلي است و روش گردآوري اطلاعات علاوه بر مطالعات كتابخانه اي، روش پيمايشي مي باشد؛ بنابراين در اين پژوهش جهت رسيدن به اهداف موردنظر، ضمن بررسي و مطالعه پيشينه و ادبيات تحقيق؛ ابعاد، نماگر و گويه هايي كه بيشترين ارتباط را با زيست پذيري و محدوده موردمطالعه داشته اند انتخاب شده اند. سپس، با توجه به تعداد جمعيت شهر ايذه (120 هزار نفر) از طريق فرمول كوكران حجم نمونه با خطاي 5 درصد 100 نفر برآورده شد. براي تجزيه‌وتحليل توصيفي و استنباطي اطلاعات حاصل از پرسشنامه‌ها از آزمون هاي توصيفي و استنباطي ازجمله ميانگين و آزمون t در محيط SPSS استفاده گرديده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه در بين 11 شاخص موردبررسي شاخص آلودگي، مشاركت و امنيت در سطح مطلوبي قرار دارند و تعداد ديگري از شاخص‌ها ازجمله خدمات بهداشتي درماني، اشتغال، اوقات فراغت و ... وضعيت مناسبي ندارند. همچنين ابعاد زيست پذيري در شهر ايذه نشان داد كه بعد زيست‌محيطي با ميانگين 2/94، اجتماعي با 2/56 و اقتصادي با 2/51 به ترتيب در جايگاه اول تا سوم قرار گرفته‌اند.