هوشمند سازي زيرساخت هاي شهري جهت حل بحران هاي طبيعي شهر

Smartening of urban infrastructure to solve the natural crises of the city

در طـي قـرون متمـادي شـهرها هميشـه جوامـع بشـري را در راسـتاي دسـتيابي بـه اهـداف خـود بـه خدمـت گرفتـه انـد. البتـه بايـد ايـن نكتـه را مدنظـر قـرار داد كـه شـهرها، بـر خلاف ابزارهـا و ماشـين هايـي كـه بـر مبنـاي طراحـي هـاي دقيـق شـكل گرفتـه انـد، ابزارهـاي جمعـي هسـتند كـه ظهـور آنهـا، مبتنـي بـر برنامـه ريـزي هـاي دقيـق نبـوده و بسـياري از ويژگـي هـاي آنـان بـه سـادگي و بـه خـودي خـود متجلـي شـده اسـت . اين مسئله منجر به رشد روزافزون شهرنشيني در جهان، و پيدايش مشكلات و مسائل ناشي از آن نظير افزايش نرخ بيكاري، بروز مشكلات محيطي، بهداشتي، ترافيك، كاهش منابع طبيعي، كاهش روابط اجتماعي و... شده است. نهادها و شيوه هاي مديريت و حاكميت قديمي با جهان پيچيده و به سرعت در حال تغيير امروزي در تضاد هستند و نميتوانند پاسخگوي اين پيچيدگي ها باشند؛ بنابراين حل اين بحران ها نيازمند تدابير جديدي در زمينه شهرسازي و توسعه شهري ميباشد. پژوهش حاضر با روش توصيفي و بر پايه اطلاعات اسنادي و كتابخانه اي و متون مرتبط با اين حوزه به بررسي مفهوم شهر هوشمند ، لزوم ساخت شهر هوشمند و بررسي شاخص هاي كليدي شهر هوشمند ميپردازد ؛ و در پايان با بررسي چالش هاي پيش رو ، راهكار هايي را ارائه مي نمايد.