فانتزي ادراكي در اثر داستاني «آليس در سرزمين عجايب» از ديدگاه معماري منظر

Perceptual fantasy in fiction Alice in Wonderland from the perspective of landscape architecture

داستان آليس در سرزمين عجايب (1865) عنواني آشنا در زمينه ادبيات مي باشد. اثري ماندگار از لوييس كارول كه در ظاهر، سفر كودكانه آليس به دنبال خرگوشي سفيد است كه جليقه بر تن دارد و با ساعتي در دست، نگران قرار ملاقات دير شده اش مي دود. داستان تماماً تصادفي شروع مي شود و با تمايل كودكانه شخصيت اصلي داستان (آليس) براي گذر از دري كوچك و وارد شدن به باغي پر از گل ادامه پيدا مي كند. آرزوهاي به دور از واقعيتي كه به وقوع مي پيوندند و موجودات غير واقعي و عجيبي كه در آن سرزمين وجود دارند، ادبيات فانتزي داستان را مصور مي كنند و مفهومي عميق را در قالب داستاني به ظاهر كودكانه بيان مي كنند. اين داستان از انگشت شمار داستان هايي است كه آوازه اي جهاني پيدا كرده است و اثري بسيار عميق بر ادبيات اروپا و آمريكا گذاشته است. در اين مقاله سعي شده است به روش توصيفي - تحليلي فضاها و مكان هاي داستان مورد نقد و بررسي قرار گيرد و از نظر محتواي فضايي و ارتباط معماري و ادبيات بررسي شود. نتايج نشان مي دهد كه آليس داراي شخصيتي ايستا و نمادين مي باشد وباتوجه به اينكه معماري در ادبيات و ادبيات در معماري جاري مي باشد در واقع مي توان گفت خلق فضاها و مكان ها ومناظر در كتاب آليس در سرزمين عجايب رابطه بين معماري و اثر ادبي و داستان را نشان مي دهد كه هر دو ساخت يك جهان هستند ولي با دو ابزار متفاوت، يكي خاك و سنگ و خشت و ديگري با واژه ها و كلمات. معماري، فضا و مكان و منظردر هر اثر ادبي و داستان و رمان كليد درك ما از جهان و دنياي اطراف مي باشد.