بررسي مقاومت فشاري بتن متخلخل با تغييرات چهار فاكتور كربن فعال،ريزدانه،نسبت آب به سيمان و ميكروسيليس به كمك روش سطح پاسخ

Investigating the compressive strength of porous concrete with changes in the four factors of activated carbon, fine aggregate, water-cement ratio and microsilica using the response surface method

مقاومت فشاري بتن از مهم ترين خواص مكانيكي بتن است و در طرح اختلاط بتن نسبت آب به سيمان، سيمان به سنگدانه و... از پارامترهاي تعيين كننده اين خواص است. از آنجا كه بتن متخلخل از مقاومت كمتري نسبت به بتن معمولي برخوردار است ازين رو در اين پژوهش با تغييرات در فاكتور هاي متفاوت يعني افزودني كربن فعال، مقدار ميكروسيليس ، تغييرات در نسبت آب به سيمان و همچنين تغييرات درصد ريز دانه به بررسي افزايش اين نوع بتن پرداخته شده است . امروزه علم بهينه سازي در فناوري بتن و طرح اختلاط آن نقش مهمي دارد و يكي از روش هاي آماري كه اخيراً به منظور بهينه سازي موردتوجه محققين قرارگرفته است روش سطح پاسخ (RSM) است كه در اين مقاله براي دستيابي به طرح اختلاط بهينه و بررسي عوامل مؤثر بر مقاومت فشاري بتن متخلخل، از اين روش استفاده شده است. در اين راستا 4 متغير ورودي درصد كربن كربن، نسبت آب به سيمان، درصد ميكروسيليس و درصد ريزدانه براي نرم افزار تعريف شد كه در روش باكس- بهنكن 27 طرح اختلاط ارائه داد. پس از ساختن نمونه ها، تست مقاومت فشاري28،7و42 روزه بر روي آنها انجام گرفت و پس از تجزيه و تحليل نتايج، مشخص شد افزايش درصد ريزدانه تا 10 درصد وزن سنگدانه ها ، و همچنين افزايش مقدار ميكروسيليس تا ميزان 10 درصد وزني سيمان افزايش مقاومت فشاري28،7و42 روزه را در پي دارد اما دو فاكتور نسبت آب به سيمان و كربن فعال تاثير چنداني در افزايش مقاومت فشاري نداشتند.