الگوي پايداري محيطي در دستيابي به توسعه مدارس سبز در ايران

The model of environmental sustainability in achieving the development of green schools in Iran

مدرسه سبز، مدرسه اي است كه با اتخاذ رويكردهاي مشاركتي، عملي و همكاري براي مشاركت و ايجاد محيط سالم تر براي دانش آموزان و كاركنان و با در اختيار داشتن تمام جامعه براي دستيابي به يك آينده پايدار، دانش آموزان را درگير تفكر انتقادي و يادگيري مي كند.پايداري محيطي در كنار نگرش توسعه مدارس سبز امروزه در بسياري از نقاط جهان به عنوان الگوي كاربردي شناخته مي شود. مولفه ها وويژگي هايي براي تعريف مدارس سبز و كمك به توسعه پايداري محيطي وجود دارد. دراين پژوهش روش آن توصيفي-كيفي است به شيوه كتابخانه اي مروري نگارش شده است. تبيين پايداري محيطي در ايجاد توسعه مدارس سبز در ايران هدف اصلي اين پژوهش مي باشد. در بخش شناسايي ابعاد، از مدل سيستمي به عنوان مدلي نظامند كه هدف اصلي آن، ايجاد چارچوب نظري منظم براي توصيف روابط عمومي جهان تجربي و كشف چگونگي روابط و كنش هاي متقابل در انواع گوناگون سيستمها است بهره گرفته شده است. بر اساس اين مدل، ابعاد مورد نياز براي طراحي مدارس سبز در ايران، در سه بخش درونداد، فرآيند و برونداد قرار گرفته اند. نتايج در بخش كيفي به شناسايي3 بُعد، 8مولفه و 30 شاخص جهت «طراحي الگوي پايدار محيطي در دستيابي به توسعه مدار س سبز در ايران» انجاميد.