سبك شناسي معماري هتل با تأكيد بر سنت گرايي

The stylistics of hotel architecture with an emphasis on traditionalism

از دوران ناصرالدين شاه قاجار، تحولاتي در معماري ايران صورت گرفت و منابع الهام، ايده هاي طراحي و ساختار معماري و به تبع آن، مصالح و شيوۀ اجراي ساختمان متأثر از جريانات هنر و معماري غرب گرديد. لذا سنت و معماري سنتي رو به تضعيف گذاشت. در دوران متأخر، معماران ايراني جهت جلوگيري از زوال معماري ارزشمند سنتي و بهره مندي مطلوب از مفاهيم و مصاديق آن، سعي در احياي ساختار كالبدي و برخي از عملكردهاي قابل به روزرساني اين شيوه و به كارگيري آن در معماري هاي شهري از جمله معماري هتل داشتند. كه حاصل تلاش اين جريان، پيدايش نوعي سبك سنت گرا در معماري هتل بود. در اين نوشتار سعي شده ضمن بررسي سبك هاي معماري معاصر ايران، به تحليل سبك سنت گرا در معماري هتل پرداخته شود. شيوه ي تحقيق اين مقاله از نوع توصيفي تحليلي مي باشدكه گردآوري مطالب در آن با بهره مندي از منابع كتابخانه هاي علمي تخصصي معماري شهرسازي و مطالعه وبسايت هاي علمي پژوهشي انجام گرديده است