بحران هويت در معماري و فرهنگ معاصر

Identity crisis in contemporary architecture and culture

در اين مقاله ابتدا به ارزيابي و گونه شناسي نظريات پيرامون هويت پرداخته مي شود و سپس به مرور مفاهيمي همچون هويت و عناصر و اجزا ء و ويژگي هاي لازم براي پايداري ،دگرگوني و ناپايداري آن پرداخته مي شود. در پايان ضمن بررسي مصداقي وضعيت معاصر ايران و جهان به بيان ريشه هاي بحران زايي و راهكارهاي بحران زدايي از فرهنگ و معماري معاصر ايران و جهان پرداخته مي شود. اگرچه بسياري از روشنفكران،امروزه بحث هويت را لااقل براي ما مباحثي بي اساس و غير سودمند مي دانند اما به خوبي ميتوان مشاهده نمود كه در سراسر دنياي غرب چه در ساحت معماري و چه در ساحت تفكر بحث هويت از جايگاه بسيار بالايي برخوردار است. امروزه معماري معاصر ايران در تنشي آشكار بين الگوهاي غربي و گذشته پر افتخارش به سر ميبرد. پس از ورود مدرنيته به ايران؛ در كشور بحران هويت به وجود آمده است. تأثيرات حاصل از اين رويداد نه تنها بر معماري بلكه بر تمامي جنبه ها از جمله فرهنگي، اجتماعي، ملي و... كاملا مشهود است. زمان و مكان دو مؤلفه اساسي هويت ميباشد، از اينرو هويت بيش از آنكه معطوف به گذشته باشد با توقعات افراد در زمان حال ارتباط بسيار نزديك دارد و سعي ميكند نيازهاي فردي و جمعي شهروندان را بر طرف سازد. پژوهش پيشرو كه به صورت مطالعه كتابخانهاي انجام پذيرفته، سعي در شناسايي هويت و مفهوم آن در سه بازهي زماني پيش از مدرن، مدرنيته و پس از مدرن را دارد. سپس به بررسي معماري ايراني از گذشته تا به امروز و جايگاه هويت در معماري معاصر ميپردازد. با توجه به بحران هويت در زمان حال و به خصوص نمود آشكار آن در معماري اميد است چنين پژوهش هايي بتواند در اين زمينه راهگشا باشد و ابعاد تازهاي از هويت و جايگاه صحيح آن را در معماري معاصر ايران به نمايش بگذارد.