سبك شناسي داستان يوسفيه در سطح ادبي

ميرزا هادي نائيني يكي از نويسندگان و گويندگان قرن سيزدهم، دوره قاجار به شمار مي‌رود كه آثار متعددي از اين مؤلف برجاي‌مانده است. يوسفيه (قصه يوسف )جزء آثار منثور،عرفاني ، باارزش و گرانقدراين نويسنده است كه با وجود ارزش بالاي ادبي و تاريخي هنوز در ايران ناشناخته است و تاكنون مجال نشر و تصحيح و تحليل نيافته‌است . اين كتاب در دوره قاجار به رشته تحرير درآمده ،به زبان فارسي نوشته شده است .موضوع كتاب قصص الانبيا مي باشد. نثر كتاب آميخته به شعر است اشعاري كه سروده ي خود نويسنده است و در ضمن مطلب بيان شده اند. داستان ويژگي‌هاي سبكي نثر اين دوره يعني «بينابين» را دارا مي‌باشد . در سبك شناسي آثار ادبي در سه سطح زباني، ادبي و فكري مورد بررسي قرار مي گيرند. در پژوهش حاضر كتاب يوسفيه از ديدگاه سبك شناختي و در سطح « ادبي» مورد بررسي قرار گرفته است. بررسي ما نشان داد نويسنده در اثرش بيشترين بهره را از آرايه ي سجع و انواع آن برده‌است . تشبيهات ساده، استعاره‌هاي مصرحه، ذكر آيات و احاديث ، كنايات در آن، اثر را از يك نواختي خارج كرده است. شيوه نگارش نائيني جز در مقدمه يوسفي ساده و بي‌تكلف است .