مولفه هاي پندار نيك در شاهنامه فردوسي

ماهيت حماسه چنين تداعي مي كند كه سرشار از خشونت و درگيري باشد و در آن، جايي براي اخلاق ستوده وجود نداشته باشد، در حالي كه با مطالعه كتاب شاهنامه، مشخص مي-شود كه تفكرات و نگرش هاي فردوسي، از چنين امري به دور است. فردوسي در شاهنامه در كنار وقايع جنگ و بيان داستانهاي پهلواني و اساطيري، مخاطبان را به اخلاقي ستوده رهنمون مي كند كه ياد آور پندار نيك است. او با سفارش هاي مهم در لابه لاي داستانها، نكات اخلاقي مهمي را بيان مي دارد كه انديشۀ نيكو را ترويج مي دهد. فردوسي از پندار نيك با رعايت اصول جوانمردي در حق همنوعان، انديشه اي پاك و شايسته را مد نظر دارد كه در قالب راستي پيشه كردن در برابر انسانها و عدم بدي در حق همنوعان نمود بارزتري پيدا مي كند. وي با بيان آزار نرساندن به انسانها و بردبار بودن در برابر خشم و مشكلات، پندار و تفكر نيك را سر لوحه اعمال خود قرار مي دهد تا انسانها را به اين امر سوق دهد كه انديشۀ نيك ،لازمۀ آغار انجام اعمال پسنديده است. اين پژوهش با استفاده از روش تحليلي و بهره بردن از منابع كتابخانه اي با توصيف و تحليل ابيات، به عنوان شاهد مثال از كتاب مذكور صورت گرفته و تفكرات پسنديده فردوسي را در انجام اعمال نيك، براي مخاطبان به اثبات رسانيده ايم.