اشكال گوناگون هنجارگريزي نحوي در شاهنامۀ فردوسي

يكي از دشوارترين شگردهايي كه شاعران براي زدودن غبار آشنايي از زبان شعر به كار بسته اند، هنجارگريزي است. نگارندگان در اين نوشتار كوشيده اند به بررسي هنجارگريزي نحوي در شاهنامۀ فردوسي بپردازند تا روشن سازند كه وي تا چه اندازه از قواعد زبان معيار عدول كرده است و اين هنجارگريزي با چه انگيزه اي صورت پذيرفته است. بررسي‌هاي به عمل آمده در اين مقاله نشان مي دهد فردوسي از روش هنجارگريزي نحوي در حد متعارفي بهره برده و بدين طريق زبان شعري اش را برجسته نموده است. اين برجستگي در درجۀ نخست، مربوط به حوزۀ فعل و به ويژه مؤلفۀ قيد و متمم بعد از فعل است كه بيش ترين بسامد را نسبت به پديده هاي ديگر به خود اختصاص داده است. او همچنين از سايـر انواع هنجارگريزي نحوي نيز كم و بيش در راستـاي برجسته سازي شعر خود استفاده كرده است. فردوسي شاعري است كه از همة امكانات و ابزارها براي هر چه بيشتر هنري كردن بيان و زبان خود استفاده مي كند؛ يكي از عوامل اصلي توفيق اين شاعر در شعر، همين بهره جويي زيباي او از زبان است.