تجلي هنر خوشنويسي در شعر صائب تبريزي

اين مقاله در نظر دارد تا با نگاه به رابطه ادبيات و خوشنويسي به مقوله پيوند و ارتباط بين اين دو حوزه بپردازد. خوشنويس براي خلق اثر هنري خويش در تلاش است و شكل‌گيري آن‌‌ را برپايه ادبيات رقم مي‌زند. همچنين همگامي و همراهي هنر خوشنويسي با ادبيات را مي‌توان در اشعار شاعران جستجو كرد. شاعر با بهره‌گيري از واژگان و اصطلاحات هنر خوشنويسي، اسباب و ابزار كتابت دست به آفرينش اثر ادبي مي‌زند؛ كه درك دقيق اين آثار منوط به شناخت هنر خوشنويسي مي‌گردد. از آنجايي‌كه واژگان و اصطلاحات هنر خوشنويسي ابزار كار برخي شاعران بويژه شعراي سبك هندي بوده است؛ از اين‌رو صائب به‌عنوان يكي از شاعران سبك هندي كه در عهد صفوي مي‌زيست معرفي مي‌گردد. سعي براين است ابيات برگزيده از صائب تبريزي كه مضمون آفريني در آن با واژگان و اصطلاحات خط و خوشنويسي شكل گرفته انتخاب و برخي ابزار و اسباب كتابت، اصطلاحات و واژگان هنر خوشنويسي بررسي شود. براي جمع‌آوري اطلاعات از روش كتابخانه‌اي استفاده شده است؛ شايان ذكر است با تاكيد اصلي اين مقاله بر دو حوزه ادبيات و خوشنويسي بستري مناسب براي شناخت و آشنايي بيشتر با اشعار صائب فراهم گردد و اشعار اين شاعر براي اهالي قلم زمينه ساز خلق آثار خوشنويسي باشد.