بررسي ضريب آلومتري، عملكرد تر و خشك گل هميشه بهار در دورهاي مختلف آبياري و تنظيم كننده هاي رشد

اين تحقيق با هدف بررسي ضريب آلومتري، عملكرد تر و خشك گل هميشه بهار در دورهاي مختلف آبياري و تنظيم كننده­هاي رشد، آزمايشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با 3 تكرار از آبان ماه تا اسفندماه سال 1397 در گلخانه و آزمايشگاه كشاورزي دانشگاه پيام نور اروميه اجرا شد. فاكتورهاي آزمايش شامل دور آبياري با 4 سطح (3، 6، 9 و 12 روز) و تعديل كننده­هاي تنش خشكي در چهار سطح (عدم محلول­پاشي (شاهد)، محلول­پاشي با اسيد ساليسيليك با غلظت 2 ميلي­مولار، گلايسين بتائين با غلظت 5 ميلي­مولار و سولفات روي با غلظت 5 در هزار) بودند. نتايج تجزيه واريانس نشان داد تاثير سطوح مختلف دور آبياري و تنطيم كننده­هاي رشد بر ضريب آلومتري، نسبت طول ريشه به طول ساقه، عملكرد تر و خشك معني­دار بود. بيشترين ضريب آلومتري از دور آبياري 12 روز و محلول­پاشي با سولفات روي حاصل شد. بيشترين نسبت طول ريشه به طول ساقه در دور آبياري 12 روز و عدم محلول­پاشي مشاهده شد همچنين حداكثر عملكرد تر و خشك از دور آبياري 3 روز و محلول­پاشي با گلايسين بتائين بدست آمد. بنابراين با محلول­پاشي تنظيم كننده­ هاي رشد مي­توان در شرايط كمبود آب، درصد افت عملكرد گياه گل هميشه بهار را كاهش داد.