ارزيابي درون شيشه اي ريز قلمه هاي كلادود كاكتوس Opuntia ficus-indica براي افزونش رويشي و تخمين تحمل آن ها در مقابل تنش كم آبي

بيابان­زايي يك مشكل جهاني زيست محيطي است. كشت و پوشش دهي مجدد زمين­هاي خشك با استفاده از گونه ­هاي گياهي سازگار با شرايط تنش ، مي­تواند بهترين راه حل براي مقابله با بيابان­زايي باشد. گياه اپونتيا (Opuntia ficus indica) ابزاري استراتژيك براي مبارزه با بيابان زدايي در نواحي خشك و نيمه خشك مي‌باشد، زيرا انطباق زيادي با تغييرات خاك‌هاي مختلف دارد. در اين تحقيق، تكثير ريزقلمه ­هاي كلادودهاي اپونتيا در كشت درون شيشه­اي با استفاده از محيط كشت MS حاوي غلظت­هاي مختلف NAA، IAA و BA انجام گرفت و ارزيابي ريزقلمه­هاي اپونتيا در محيط كشت حاوي (6، 8، 10، 12 و 14 گرم در ليتر آگار به ترتيب 7/0، 77/0، 84/0، 91/0 و 98/0 مگاپاسكال) براي تحمل به تنش كمبود آب در شرايط آزمايشگاهي، مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد بهترين اندازه ريز نمونه براي كشت بهينه در شرايط آزمايشگاهي، كلادودهايي با يك جوانه چشمي به اندازه يك سانتي متر مربع بود. در تركيب هورموني مناسب براي تحريك ريشه زايي و رشد بهينه كالوس­ها، غلظت 5/0 ميلي­گرم در ميلي­ليتر NAA و 5 ميلي­گرم در ميلي­ليتر BA، بهترين عملكرد را در ريز ازديادي كلادودهاي برش يافته نشان داد. برآورد تنش خشكي در ريز نمونه­هاي Opuntia ficus indica زنده ماني 50 درصدي كلادودها را در غلظت 12 گرم در ليتر آگار (91/0 مگاپاسكال) نشان داد. با توجه به مشاهدات انجام شده و همچنين مصارف متعدد بافت­هاي مختلف اپونتيا، مي­توان اين گياه را به عنوان راهكاري مناسب براي برنامه‌هاي بيابان زدايي معرفي نمود.