تأثير تفاله زيتون بر الگوي اسيد هاي چرب شير گاوميش

مقدمه: تغذيه يكي از مسائل مهم و پر هزينه در صنعت دامپروري به شمار مي رود. بنابراين از لحاظ اقتصادي بايد روي تغذيه حيوانات با منابع خوراكي ارزان تمركز كرد. تفاله زيتون يكي از پسماندهاي روغنكشي ميوه ي زيتون است كه بعد از خشك شدن به عنوان يك محصول جانبي مي تواند در تغذيه دام مورد استفاده قرار گيرد. هدف از اين آزمايش، بررسي استفاده از تفاله زيتون به جاي آرد گندم بر تركيب اسيدهاي چرب شير گاوميش بود. مواد و روش ها: پانزده راس گاوميش شيري با ميانگين توليد شير 7 ليتر، ميانگين سني 3 سال و ميانگين وزن 8+470 كيلوگرم و 2 شكم زايش، در قالب طرح كاملا تصادفي به صورت 3 تيمار آزمايشي و 5 تكرار استفاده شد. تيمارهاي آزمايشي عبارت بودند از جيره بدون استفاده از تفاله زيتون، جيره حاوي 5/7 و 15 درصد تفاله زيتون جايگزين با آرد گندم. جيره ها طبق استاندارد غذايي NRC 2001 تنظيم شدند. در پايان آزمايش، پروفيل اسيد چرب شير مورد اندازه گيري قرار گرفت. داده ‌هاي اين طرح با استفاده از نرم افزار SAS نسخه 1/9 در قالب طرح كاملا تصادفي و در سطح معني داري 5 درصد مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج و بحث: تغذيه با 15درصد تفاله زيتون منجر به افزايش معني داري در غلظت اسيدهاي چرب كوتاه و متوسط زنجير، لينولئيك اسيد و اسيدهاي چرب كنژوگه شير گاوميش ها شد. نتيجه گيري كلي: استفاده از تفاله زيتون به جاي آرد گندم در گاوميش هاي شيرده غلظت اسيدهاي چرب كوتاه و متوسط زنجير، غير اشباع و كنژوگه را افزايش داد. بنابراين با توجه به قيمت مناسب تفاله زيتون، استفاده از آن تا سطح 15 درصد در جيره گاوميش هاي شيرده پيشنهاد مي شود.