بررسي جايگاه دانشگاه و دانشگاهيان در داستان هاي منتخب معاصر بعد از انقلاب (مطالعۀ موردي : داستان هاي اِرميا، زمستان 62 و آخرين نامۀ سميرا)

Study of the status of university and academics in contemporary contemporary stories after the revolution (Case study: Jeremiah, winter 62 and latest Samira)

يكي از مهم ترين بحث هايي كه در سال هاي اخير در رابطه با ادبيات و داستان هاي مقاومت و جنگ مطرح مي باشد، چگونگي ارتباط اين نوع از ادبيات با فضاي آموزشي دانشگاهي و نقش دانشگاه و دانشگاهيان در داستان هاي معاصر است به گونه اي كه فعالان حوزه ادبيات مقاومت و استادان دانشگاه ها پيشنهادي بر ايجاد فضايي براي اين نوع ادبيات در دانشگاه ها به عنوان گرايشي در مقطع كارشناسي ارشد يا حتي رشته اي مستقل در دوره كارشناسي داده شد و نزديك به سه دهه پس از پايان جنگ و از نيم سال اول سال تحصيلي 88-87 بود كه «ادبيات مقاومت» به عنوان گرايشي در مقطع كارشناسي ارشد براي رشته زبان و ادبيات فارسي وارد دانشگاه و مشخصاً زيرمجموعه اين رشته شد. تاريخ جنگ تحميلي ايران در حقيقت بيانگر ايثارگري ها و ارزش ها است و ادبيات دفاع مقدّس به دليل ويژگي آزادي خواهي خود نوعي ادبيات مقاومت به شمار مي آيد. فعاليت ها در زمينه ي ادبيات مقاومت در دانشگاه ها فقط محدود به دروس دانشگاهي نيست و دانشجويان به صورت خودجوش در اين زمينه فعاليت هاي بسياري را در كانون هاي مختلف دانشگاهي بر پا مي كنند. در اين مطالعه نقش و جايگاه دانشگاه و دانشگاهيان در داستان هاي منتخب معاصر بعد از انقلاب مورد تحليل و بررسي قرار گرفته است و در آخر به اين نتيجه دست يافتيم كه دانشگاه و دانشگاهيان در زمينه ي ادبيات و داستان هاي معاصر بعد از انقلاب خصوصا داستان هاي مقاومت و دفاع مقدس فعاليت هاي مهمي را داشته كه اين خود نشان از علاقه دانشجويان و عمل خودجوش آنان به حفظ ارزش هاي انقلاب اسلامي مي باشد.