پژوهشي در جلوه هاي عرفان در شعر پروين اعتصامي

survey in the aspects of sufism in parvin etesami poems

عرفان و انديشه هاي عرفاني در شعر فارسي در دوره مشروطه كمتر جلوه گري دار و اجتماعيات و مسائل سياسي روز كمتر به شاعران مجال پرداختن به عرفان را داده است و رويكرد شاعران عصر مشروطه، رويكريد سياسي اجتماعي است. در اين ميان پروين اعتصامي كه از شاعران عصر مشروطه است با اينكه بيشتر شاعري اخلاق مدار است و در شعرش غلبه با موضوعات اخلاقي است، اما عرفان و مباني فكري و انديشگي عرفاني نيز از چشم اين شاعر اخلاق مدار دور نمانه و در شعرش انديشه هاي والاي عرفاني چلوه گري دارد. مقاله حاضر در پي كاوشي در جلوه هاي عرفان در شعر پروين است كه در مقايسه با اخلاقيات كمتر مورد پژوهش پژوهشگران اين عرصه بوده است. در مقاله حاضر تلاش كريم تا نقطه نظرهاي عرفاني شاعر همچون پرورش روح و جان، آينگي دل، نفس و جهاد با آن، مخالفت با هوي و هوس، ترك خودبيني و خودپرستي و زهد و دنياگريزي را مورد تجزيه و تحليل و بررسي قرار دهيم.