دو مقوله جدايي‌ناپذير زبان و فرهنگ

Two inseparable categories of language and culture

بيش از يك سده است كه مسئله‌ي رابطه‌ي متقابل زبان و فرهنگ اذهان بسياري از دانشمندان را به خود مشغول داشته است. زبان در نظر بسياري از انسان‌شناسان به مثابه عنصري در ميان عنصرهاي ديگر در حيطه‌ي تعريف فرهنگ و به‌عنوان دانشي به شمار مي‌رود كه «به‌طور اجتماعي كسب مي‌شود». از يك سو، انتقال فرهنگ در فراگيري زبان‌ها مؤثر و وجود گونه‌هاي زباني نيز تا حد زيادي به وجود فرهنگ‌ها وابسته است. در هر فرهنگي هزاران نظام مصنوعي نشانه‌‌اي وجود دارد و همه‌ي آن‌ها مدل‌هاي بازتاب دهنده‌ي زبان هستند. از سوي ديگر زبان جهان كاملي است كه قادر است با واژگان و معاني خود، فرهنگ را با تمام مرزها و جامعه را با تمام پيچيدگي‌هايش در خود احاطه كند. در پژوهش پيش رو، رابطه‌ي فرهنگ و زبان مورد بررسي قرار گرفته است. نگارنده در اين پژوهش در صدد است تا با هدف توصيف رابطه‌ي زبان و فرهنگ، به ارائه و متعاقباً تحليل و تبيين آراء صاحب‌نظران اين مهم بپردازد. روش اين پژوهش مطالعه‌ي كتابخانه‌‌اي است. يافته‌هاي مطالعه حاكي از آن است كه زبان و فرهنگ رابطه‌ي متقابلي با يكديگر دارند. از يك سو زبان ابزار اصلي فرهنگ و شرط وجود فرهنگ است، از سويي ديگر جزئي از فرهنگ و محصول فرهنگ.