بررسي تطبيقي استعاره مفهومي «ترس» در آثار افغاني و ايشي گورو با تكيه بر ديدگاه ليكاف و جانسون

A Comparative Study of the conceptual metaphors the domain of Fear In Afghani And Ishiguro works, Based On Lakoff and Johnsons Viewpoint

ترس از عواطفي است كه بشر در طول تاريخ همواره آن را تجربه كرده است و تقريباً در تمامي ملت ها، ويژگي هاي مشابه دارد، استعارۀ مفهومي يكي از راه هايي است كه مي توان تفاوت و شباهت فرهنگ ها را در اظهار و چگونگي آن به دست آورد. در پژوهش حاضر به بررسي و مقايسۀ اين استعاره در آثار علي محمد افغاني و ايشي گورو(نويسندۀ ژاپني اصل انگليسي) به روش توصيفي- تحليلي پرداخته شده است. بدين منظور داده هاي تحقيق بر پايۀ رويكرد معناشناسي شناختي در چهارچوب ديدگاه هاي نظري ليكاف و جانسون با تعداد 57 مورد استعارۀ مفهومي ترس در آثار دو نويسنده (29 مورد در آثار افغاني و 28 مورد در آثار ايشي گورو) استخراج شد و تفاوت و تشابه آنها در حوزه هاي مبدأ، اسم نگاشت و انواع استعاره بررسي گشت. نتايج بررسي نشان دهندۀ شباهت ميان آنها است و تفاوت كمتر است، شباهت در مبدأهاي جانداربنياد، رنگ بيناد، دشمن انگاري، دريا، ركود و بي-حركتي، سرما، مرگ و ماده ديده شد و در مبدأهاي آتش، بيماري، سلاح، قمار و دشمن در آثار افغاني يافت شد ولي در آثار ايشي گورو نبود، در عوض مبدأ گياه در آثار ايشي گورو آمده و افغاني ندارد كه بر اساس مبدأها، در اسم نگاشت نيز متفاوت هستند. شباهت اصلي هر دو در كاربرد انواع استعاره است كه با تفاوت يك درصد، وجود شباهت را تأييد كرده است. استعاره هستي شناختي در آثار افغاني با تعداد 15 مورد و درصد 31 /26 و در آثار ايشي گورو با تعداد 14 مورد و درصد 56/24 آمده است، در استعاره ساختاري، اسم نگاشت هاي هر دو با تعداد مساوي 14 مورد با درصد 56/24 آمده است. اين تفاوت اندك نيز موًيد تأثير فرهنگ و محيط در ساخت استعاره هاي «ترس» است.