بررسي داستان كوتاه «بوتيمار» بهناز علي‌پور گسكري از منظر مبحث سايه در روانشناسي يونگي

A Review of the Short Story Butimar by Behnaz Alipoor Kasgari from the Perspective of Shadow Topic in Jungian Psychology

مجموعه داستان «بماند» به قلم بهناز علي‌پور گسكري حاوي ۹ داستان كوتاه است كه در سال ۱۳۸۸ براي اولين منتشر شد و در سال ۱۳۹۱ نامزد بخش مجموعه داستان جايزة ادبي هوشنگ گلشيري شد. داستان «بوتيمار» يكي از داستان‌هاي اين مجموعه است. «بوتيمار» داستاني است واقع‌گرا با درون‌ماية عرفاني-روانشناختي. داستان در بارة زني ايراني به نام ديبا بزمه است كه در اوايل تابستان به دعوت پروفسور ناندو، استاد ادبيات فارسي دانشگاه پنجاب شهر چنديگر هندوستان، براي شركت در سمينار سالانة ادبيات فارسي به آن جا مي‌رود. او بعد از گفتگوي كوتاهي با پروفسور در محل دانشگاه، در محل مهمان‌سراي دانشگاه اقامت مي‌گزيند. سپس براي ديدن همسر پروفسور، هاني، كه او هم استاد دانشگاه و استاد درس تاريخ است، به خانة او و پروفسور مي‌رود و پس از آن نيز با زني از همكاران پروفسور به نام مليك كه ظاهرا دوستش هم هست آشنا مي‌شود و در اين آشنايي‌ها حضور مسائل و عواطف پنهان و نيز حرف‌هاي ناگفته را در رابطة اين سه نفر حس مي‌كند و با واكنش‌هاي هاني نيز ظنّش تقويت مي‌شود. در پايان داستان، ديبا ، ساكت و ناراحت به محل اقامتش برمي‌گردد و روي تخت دراز مي‌كشد و به پروفسور و هاني و خودش مي‌انديشد. پژوهش حاضر بر آن است كه با توجه به داده‌هاي داستان، شخصيت‌هاي «بوتيمار» را از منظر روان‌شناسي يونگي با توجه به مفهوم «سايه» در اين روان‌شناسي مورد بررسي قرار دهد. در پايان، اين پژوهش نشانگر آن است كه بي‌اعتنائي به نيروهاي ساية روان، پيامدهاي سنگيني دارد كه بازتابش را به خوبي مي‌توان در روابط بين فردي مشاهده نمود.