بررسي معناشناسانه واژه تقوا در قرآن و اشعار عصر جاهلي

Semantic study of the word piety in the Qur an and the poems of the pre-Islamic era

چكيده براي انسان هاي خدا باور و معتقد به آموزه هاي وحياني ، واژه «تقوا» همواره با مفهوم تقدس و پرهيز از گناه و مع صيت الهي همراه بوده است. كاربرد اين واژه و مشتقات آن در معجزه جاويدان الهي،يعني قرآن كريم و تعاليم نوراني اسلام و كلام معصومين عليهم السلام، بيانگر توجه ويژه دين به اين مقوله است.آن گاه كه خالق هستي، با علم بي حدّ و حكمت بي پايان و رحمت بي نظير خود، راه رهايي از بن بست ها را در برخورداري از تقوا مي داند، سرنخ هاي معماي چگونه زيستن در دوران معاصر و فرداي انسان ها را پيش روي هر انساني قرار مي دهد تا با شناخت معنا و مفهوم تقوا و مصاديق آن در قرآن،به درك روشني از اين مفهوم برسد.براي تحقق اين منظور لازم است ،با توجه به جامعيت زبان عربي و فصاحت و بلاغت و غناي معنايي موجود در اشعار جاهليت قبل از اسلام ،نگاهي نيز به كاربرد مرسوم معاني اين واژه در روزگار نزول قرآن و قبل از آن در عصر جاهليت داشته باشيم و با معناشناسي واژه «تقوا»، در قرآن كريم و فرهنگ جاهلي، و تعريف و شناخت كامل تري از اين واژه ،بتوانيم به راهكارهاي موثري برا ي زندگي سعادتمندانه انسان معاصر ي كه در تنگناي مشكلات و ناكامي هاي زندگي غير ديني براي نجات خود ،دست و پا مي زند اشاره كنيم تا با بازگشت به دين و معنويت و خروج از بن بست ها بتواند به مرز خداگونگي برسد و طعم شيرين زندگي مومنانه را تجربه نمايد.