مولانا و روان كاوي و روان شناسي

Moulana and psychoanalysis and psychology

مثنوي مولانا، همچون منشوري است كه از هر طرف به آن بنگريم طيفي از رنگ ها و دنيايي نو در آن مي بينيم. با غور و تأمّل در ادبيّات مثنوي، در ارتباط با ادراك مباحث روان شناسي و روان كاوي و نيروهاي بي كران انديشه و ضمير انسان درمي يابيم كه اين كتاب بسيار غنيّ و راهگشا مي باشد. يافته هاي علم روان شناسي معاصر مبيّن اين مسأله است كه درمان بسياري از بيماري هاي جسمي و روحي را مي-شود با تهذيب و پالايش نفس از زشتي ها و پلشتي هاي اخلاقي، درمان كرد. روان شناسان معاصر به اين نتيجه رسيده اند كه هنوز راهكار قطعي براي بسياري از بيماريهاي روح و روان وجود ندارد. به همين دليل كتاب هاي زيادي در خصوص يافته هاي روانكاوان غربي و شرقي در اين زمينه نگاشته شده است. بسياري از ابيات مثنوي مولانا منطبق با روانكاوي و روان شناسي جديد مي باشد. در اين نوشتار كه به صورت مطالعهي موردي صورت گرفته است، سعي و اهتمام بر آن است كه بسياري از آموزه هاي مثنوي در رابطه با درمان اختلالات روحي رواني و جسماني آدمي با توجّه به يافته هاي جديد روان شناسي با اشاره به شواهد و مصاديق ابياتِ بسياري از حكايات مثنوي مورد بررسي، مقايسه و مطابقت قرار گيرد.