بررسي تأثير ريپل جريان مستقيم خروجي از ركتيفايرهاي حفاظت كاتدي به روش اعمال جريان بر عملكرد سيستم حفاظت كاتدي در محيط شبيه ساز آب دريا

حفاظت كاتدي يكي از روش هاي اصلي كاهش خوردگي است كه در آن سرعت خوردگي سطح فلز با تبديل كردن آن به كاتد يك پيل الكتروشيميايي، كاهش مي يابد. به دليل اهميت و كاربردهاي وسيع حفاظت كاتدي در صنايع مختلفي از جمله نفت و گاز، يافتن عوامل مؤثر در نحوه ي عملكرد سيستم حفاظت كاتدي در جهت افزايش بازدهي اين سيستم ها، همواره مورد توجه بوده است و از آنجاييكه تأثير مؤلفه ي ريپل بر روي عملكرد سيستم هاي حفاظت كاتدي تقريباً ناشناخته باقي مانده است، طي اين پژوهش به بررسي تأثير ريپل جريان مستقيم خروجي از ركتيفايرهاي حفاظت كاتدي به روش اعمال جريان بر عملكرد سيستم حفاظت كاتدي پرداخته شده است. به اين منظور، چهار سِل الكتروشيميايي تهيه شد كه يك سل متصل به خروجي بدون ريپل منبع تغذيه (ركتيفاير) و سه سل الكتروشيميايي ديگر متصل به خروجي ريپل دار و به ترتيب داراي سطوح ريپل ۱۰-۰ ، ۲۰-۱۰ و ۳۰-۲۰ درصد بودند. در هر آزمايش براي تشكيل سِل الكتروشيميايي، از يك محفظه آزمايشگاهي با حجم ۵/۲ ليتر حاوي محيط شبيه ساز آب دريا بر طبق استاندارد ASTM D1141-98، آندي از جنس گرافيت و كاتدي از جنس API 5L X65 با طول ۱۰ سانتي متر بهره برده شد. در اين پژوهش از پتانسيل اعمالي ثابت mV/Ag/AgCl‌ ۹۴0- استفاده شده است. نتايج بدست آمده به وضوح بيانگر اين بود كه در حالت بدون ريپل، سيستم به توزيع يكنواختي از پتانسيل و جريان به روي سطح دست يافته كه سبب حذف اختلاف پتانسيل بر روي سطح شده است. درحالي كه شرايط ريپل دار منجر به توزيع يكنواختي از پتانسيل و جريان به روي سطح نگرديد. علاوه براين، سيستم در حالت بدون ريپل نسبت به حالت ريپل دار جريان مصرفي كمتري جهت رسيدن به حفاظت مطلوب مصرف كرده است و هم چنين نرخ خوردگي نمونه هاي فولادي در حالت بدون ريپل نسبت به ريپل دار كمتر شده است.